الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

432

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )

فرمود : « يا بنىّ الفقير حقير لا يسمع كلامه و لا يعرف مقامه لو كان الفقير صادقا يسمّونه كاذبا و لو كان زاهدا يسمّونه جاهلا ؛ فرزندم فقير حقير است كسى گوش به سخنش فرانمىدهد و براى مقامش ارزشى قائل نيستند ؛ اگر فقير صادق باشد او را دروغگو مىنامند و اگر زهد پيشه كند جاهلش مىنامند » . سپس افزود : « يا بنىّ من ابتلى بالفقر ابتلى بأربع خصال بالضّعف في يقينه و النّقصان في عقله و الرّقّة في دينه و قلّة الحياء في وجهه فنعوذ باللّه من الفقر ؛ فرزندم كسى كه به فقر مبتلا شود به چهار خصلت و عيب بزرگ مبتلا مىگردد ضعف در يقين ، نقصان در عقل ، كمبود در دين و كمى حيا ، بنابراين به خدا پناه مىبريم از فقر » . « 1 » امروز با چشم خود مىبينيم كه فقر سرچشمهء مفاسد بىشمارى ؛ مانند ابتلا به مواد مخدّر ، فحشا ، خيانت ، سرقت ، خدمت به اجانب و مانند آن مىشود به همين دليل در حديثى از امام صادق عليه السّلام آمده است : « غنىّ يحجزك عن الظّلم خير من فقر يحملك على الإثم ؛ غنايى كه تو را از ظلم باز دارد بهتر از فقرى است كه تو را به گناه وا دارد » . « 2 » به همين دليل در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فقر مايهء رو سياهى در دو جهان : « الفقر سواد الوجه في الدّارين » « 3 » و در حديث ديگرى از همان حضرت فقر در سر حدّ كفر : « كاد الفقر أن يكون كفرا » « 4 » شمرده شده است . بديهى است اگر فقر جامعه‌اى را فراگيرد عيوب و نقايصى كه به آن اشاره شده به صورت خطرناك‌ترى آشكار مىشود و امروز مىبينيم بعضى از جوامع فقير مسلمانان ، چنان در چنگال بيگانگان و دشمنان اسلام گرفتار شده‌اند كه

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 69 ، ص 47 ، ح 58 ، از باب فضل الفقر و الفقراء . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 17 ، ح 7 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 69 ، ص 30 . ( 4 ) . همان مدرك .